Program doboru, którego wynik zgadza się z katalogiem

Czym różni się od konfiguratora

Konfigurator składa produkt z opcji, które klient wybiera. Program doboru dostaje parametry pracy — wydajność, spręż, temperaturę, dopuszczalny hałas — i sam wylicza, które urządzenie im sprosta. W konfiguratorze użytkownik wie, czego chce. W programie doboru wie tylko, jaki ma problem.

Co siedzi pod spodem

Model matematyczny urządzenia: charakterystyki pracy zdigitalizowane z pomiarów, interpolacja między punktami, przeliczenia dla innej gęstości powietrza i prędkości obrotowej, prawa podobieństwa. Do tego akustyka w pasmach oktawowych i sprawdzanie zgodności z obowiązującymi przepisami efektywności.

Wynik musi zgadzać się z katalogiem co do liczby, bo na jego podstawie ktoś podpisze projekt instalacji. Dlatego ostatnim etapem zawsze jest walidacja — porównanie wyników programu z danymi katalogowymi i z doborami wykonanymi ręcznie przez technologa.

Skąd biorą się dane

Z pomiarów laboratoryjnych, kart technicznych i danych dostawców podzespołów. Gdy charakterystyki istnieją tylko jako wykresy w PDF-ach, digitalizujemy je własnym narzędziem — odczytujemy punkty z krzywych i sprawdzamy, czy odtworzony przebieg zgadza się z oryginałem. Więcej o przygotowaniu danych piszemy w artykule jak przygotować dane katalogowe pod program doboru.

Gdzie to budujemy

Na własnej platformie CloudAir. Dzięki temu projekt nie zaczyna się od zera: silnik obliczeniowy, panel administracyjny i generator kart doboru już działają u innych producentów. Pełny opis możliwości platformy jest na cloudair.tech.